گاه اسمی که در دوره‌ای برایش سر و دست می‌شکستند، یکباره به نامی تبدیل می‌شود که حتی صاحب آن جرات نمی‌کند اسمش را به‌طور علنی در جمع بیان کند و البته گاهی هم نامی که در دوره‌ای به‌عنوان یک اسم قدیمی و رنگ و رو رفته شناخته شده است، چند سال بعد به یک نام عامه‌پسند تبدیل می‌شود.

 
با این حساب، شاید استفاده از عنوان اسامی عجیب و غریب عنوان درستی نباشد، زیرا نامی که مثلا برای یک شهروند اصفهانی عجیب و غریب است، احتمال دارد در استانی دیگر شناخته شده و پرکاربرد باشد. به همین دلیل در این گزارش تلاش شده است فهرستی از نام‌هایی آورده شود که برای اغلب اقوام ایرانی، عجیب و بهت‌آور به شمار می‌آید.

 
از پتو و پشه تا زردآلو و کلاغ

 
 
مطابق تحقیقات مرکز آمار ایران، نام‌های عجیب ایرانی، ریشه در نام مکان‌های جغرافیایی، حیوانات، گیاهان یا مشتقاتی از صفات مختلف است. مثلا اسامی‌ای مثل «آمریکا»، «اروپا»، «همدان»، «بغداد»، «بندرعباس»، «بوشهر»و «اهواز »از جمله اسامی عجیب مردان ایرانی است که از نام مکان‌های جغرافیایی مشتق شده‌ است.

 
همچنین برخی اسامی مردانه هم است که از نام زمان‌های مختلف گرفته شده؛ نام‌هایی چون «امروز» ، «تیر ماه» ، «روزعلی»، «اذان وقت» و نام زنانه «شب چراغ» از جمله این اسامی حیرت‌انگیز است.

 
نام‌هایی مثل« پشه»، «تیله گرگ»، «ساس»و «کلاغ »هم از جمله نام‌های مردانه‌ای است که از نام حیوانات مختلف گرفته شده است. «زردآلو»، «فلفل»، «گیلاس»، «نخود» و «تریاک»هم در زمره نام‌های نامانوسی است که ریشه معنایی آنها از نام نباتات و خوردنی‌ها گرفته شده است.

 
نام‌های دیگری همچون «قیمتی»، «فقیر»، «فتنه»، «قاچاق»، «سوخته»، «آرشیو»، «آسیب»، «اجباری»، «اخی»، «اشتر»، «اهریمن»، «بیابانی»، «فضا»، «فراری»، «کابوس»، «بهداشت»، «علاقه»، «غم»، «غارت» و «لذت» فقط تنها گوشه‌ای از 7 هزار و 459 نام نامانوسی است که صاحبان این اسامی عجیب و غریب می‌توانند با مراجعه به مراکز ثبت احوال در شهرشان، بدون هیچ مانعی نسبت به تغییر نامشان اقدام کنند